Witaj, Gość
Musisz się zarejestrować przed napisaniem posta.

Użytkownik
  

Hasło
  





Szukaj na forum

(Zaawansowane szukanie)

Statystyki
» Użytkownicy: 376
» Najnowszy użytkownik: Wyrokisadowe
» Wątków na forum: 266
» Postów na forum: 978

Pełne statystyki

Użytkownicy online
Aktualnie jest 6 użytkowników online.
» 0 Użytkownik(ów) | 5 Gość(i)
Google

Ostatnie wątki
PKO BP kolejna przegrana ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
7 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 9
BTE Banku PKO BP (Nordea ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
7 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 1
mBank przegrywa prawomocn...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 2
Nordea-Habitat. Bank PKO ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 2
Getin Bank (Metrobank) - ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 1
Raiffeisen Polbank Bezsku...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 1
Getin bank - umowa nieważ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 1
Raiffeisen prawomocny wyr...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
8 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 2
Getin Bank odfrankowiona ...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
9 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 1
Deutsche Bank - umowa nie...
Forum: Kredyty we frankach
Ostatni post: Wyrokisadowe
9 godzin(y) temu
» Odpowiedzi: 0
» Wyświetleń: 2

 
  PKO BP kolejna przegrana z frankowiczami
Napisane przez: Wyrokisadowe - 7 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

,,..wszelkie kwoty świadczone przez powódkę w złotych polskich stanowiły świadczenia nienależne – art. 410 § 2 k.c. Nie jest bowiem możliwe ustalenie czy świadczenia te zaspokoiły obowiązki umowne wyrażone we frankach szwajcarskich. Z kolei przyczyny nienależności świadczenia należy upatrywać w przesłance condictio indebiti, gdyż powodowie nie byli w ogóle zobowiązani do świadczenia, skoro w wyniku stwierdzenia abuzywności klauzul przeliczeniowych, umowa wiązała strony w pozostałym zakresie, lecz Bank nie spełnił swojego świadczenia (zgodnie z umową w (...)), a więc obowiązek spłaty rat kredytu także się nie uaktualnił. W tym kontekście strona pozwana argumentowała, że powódka jednocześnie zobowiązana jest do zwrotu świadczenia nienależnego, jakie przekazał jej Bank (kwota wypłacona w PLN) a więc nie można mówić, by „powódka nie była zobowiązana wobec strony pozwanej”. Sąd nie przychyla się jednak do powyższego poglądu, jakoby możliwość domagania się zwrotu nienależnego świadczenia w oparciu o condictio indebiti wyłączała okoliczność pozostawania zobowiązanym wzajemnie wobec accipiensa z tytułu innego nienależnego świadczenia. Są to bowiem dwa niezależne od siebie świadczenia oparte o inne podstawy. Mogą być one podstawą do kompensacji, ale nie do przyjęcia konstrukcyjnego założenia, iż świadczący nienależnie nie może domagać się zwrotu świadczenia, ponieważ ten na czyją rzecz świadczył ma w stosunku do niego inną wierzytelność."
i dalej...
,,W tym kontekście, mając na uwadze wcześniejsze rozważania, stwierdzić także należało, że również świadczenie Banku polegające na wypłacie powódce kwoty 154 896,92 zł, wobec oparcia go o abuzywną klauzulę wzorca, także nie mogło być uznane za wykonanie umowy w zakresie wypłaty kwoty uzgodnionej w Umowie, wyrażonej we frankach szwajcarskich, a więc stanowiło również świadczenie nienależne (art. 410 § 2 k.c.). Nie istniało bowiem skuteczne postanowienie umowne zobowiązujące Bank do wypłaty kwoty w PLN. Świadczenie sumy w tej walucie nie było więc wykonaniem umowy."
Klauzule przeliczeniowe są niedozwolone i ,, Sytuacji tej nie zmienia fakt, iż Bank zobowiązany był, na mocy powszechnie obowiązujących przepisów (art. 56 k.c. i art. 354 k.c.) do wyznaczania kursów zgodnie z zasadami współżycia społecznego."
,,..niedopuszczalne było przy ocenie abuzywności wzorców umów badanie sposobu realizowania umowy przez strony, tj. ustalanie czy w istocie kurs przyjęty przez Bank w tabeli odstawał, czy też nie odstawał od innych kursów oferowanych na rynku. Istotna pozostaje w tym zakresie jedynie chwila zawarcia umowy (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 21 grudnia 2016 r., połączone sprawy C – 154/15, C-307/15 i C-308/15 (...), w szczególności teza 75 i 61, w której TS wyraźnie stwierdza, że abuzywne postanowienia należy uważać za nigdy nieistniejące) Przeciwne stanowisko mogłoby bowiem doprowadzić do sytuacji, w której w zależności od momentu dokonywanej oceny, rozstrzygnięcia w przedmiocie abuzywności tego samego wzorca umownego mogłyby być odmienne."
,,Na gruncie Dyrektywy 93/13 przyjmuje się generalny zakaz tzw. „redukcji utrzymującej skuteczność”. (por. wskazywane już wcześniej orzeczenie TS C 26/13 (...)) Oznacza to, że nie jest dopuszczalne przez sąd takie zmodyfikowanie treści klauzuli uznanej za sprzeczną z kryteriami art. 3 ust. 1 Dyrektywy, tj. przepisu który do polskiego porządku prawnego został implementowany w art. 385 1 § 1 k.c. Sąd nie może zatem modelować klauzuli, pozbawiając ją cech niedopuszczalnych, dążąc do zachowania jej istoty. Zakaz ten wyprowadza się z art. 5 zd. 1 Dyrektywy, który ustanawia wymóg tzw. transparentności klauzul, ale także z wymogu zapewnienia efektywności dyrektywie jako takiej. Uznaje się bowiem, że w przypadku gdyby sąd miał możliwość tego rodzaju ingerencji w treść klauzuli, to ryzyko dla przedsiębiorcy stosowania klauzul niedopuszczalnych byłoby bardzo ograniczone, skoro w najgorszym razie jej treść zostałaby „zredukowana” przy pozostawieniu klauzuli w pozostałym zakresie. (por. F.Zoll, Klika uwag na temat tzw. zakazu redukcji utrzymującej skuteczność. Transformacje Prawa Prywatnego 1-2/2000). Szerszej analizy sposobu wykładni Dyrektywy 93/13 dokonał Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie o sygn. akt C-618/10.."

cały wyrok:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...OAQp0IzNis

Wydrukuj tę wiadomość

  BTE Banku PKO BP (Nordea - Habitat) - umowa nieważna
Napisane przez: Wyrokisadowe - 7 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

,, ...uznanie klauzul waloryzacyjnych za niedozwolone w okolicznościach niniejszej sprawy powoduje również nieważność samej umowy kredytu."

sygn. akt IC 1447/14.
treść wyroku
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...RvIfwpppZc

Wydrukuj tę wiadomość

  mBank przegrywa prawomocnie (klauzula zmiany oprocentowania)
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

Klauzula zmiany oprocentowania nie jest abuzywana - jest nieważna. Nie jest też essentialia negotii umowy kredytowej, zatem umowa może być wykonywana dalej.

W przypadku klauzuli spłaty rat kredytowych wg kursów z tabeli mBanku, zdaniem sądu należy zastosować kurs średni NPB (wirus wekslowy), tak też wnosili w pozwie powodowie.

treść wyroku:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...-UyI8x8nak

Wydrukuj tę wiadomość

  Nordea-Habitat. Bank PKO S.A. - bank przegrywa w sądzie
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

,,Powód składając jedynie część szczególną umowy kredytu zawartej przez pozwaną i D. M. z poprzednikiem prawnym powoda i nie składając części ogólnej tej umowy oraz ogólnych warunków udzielania przez (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w G. kredytu mieszkaniowego N. – H., na zasadach których umowa kredytu była zawarta, nie udowodnił istnienia roszczenia dochodzonego przeciwko pozwanej. Z treści bowiem złożonej przez niego części szczególnej umowy kredytu łączącej go z pozwaną i D. M. nie wynika, by w ogóle przysługiwało mu prawo wypowiedzenia kredytobiorcom tej umowy. Jeśli prawo takie powodowi przysługiwało na podstawie umowy to również z umowy musiało wynikać w jakich sytuacjach powód mógł skorzystać z tego prawa. Brak złożenia pełnej treści umowy, w tym dotyczącej możliwości wypowiedzenia umowy, powoduje niemożność dokonania ustaleń czy w przedmiotowej sprawie zaistniały okoliczności, które uzasadniały wypowiedzenie umowy."

treść wyroku:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...2e1TEHfEG0

Wydrukuj tę wiadomość

  Getin Bank (Metrobank) - umowa CHF nieważna
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

Sad Okręgowy w Warszawie, Wydział, wyrok z dnia 26 września 2018 roku, sygn. akt XXV C 690/17, 

Sąd ustalił nieważność umowy kredytu indeksowanego do CHF z uwagi na abuzywność przepisów dotyczących indeksacji i ryzyka z tym związanego w kontekście zakresu informacji i sposobu ich przekazania konsumentom. Umowa zawarta była z Getin Noble Bank S.A. (Metrobank).

Wydrukuj tę wiadomość

  Raiffeisen Polbank Bezskuteczność wypowiedzenia kredytu
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

,, .. Sąd Apelacyjny uznał, że abuzywny nawet charakter wskazywanych przez pozwanego postanowień umowy o kredyt indeksowany do waluty obcej – EURO, nie skutkował nieważnością całej umowy ( por. np. wyroki S.N. z 19.03.2015r., sygn.. akt IV CSK 362/14; z 22.01.2016r., sygn.. akt I CSK 1049/14; z 19.03.2015r. sygn.. akt IV CSK 362/14; z 14.07.2017r. sygn.. akt II CSK 803/16).
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie poza przedmiotem ustaleń faktycznych i czynionych na ich podstawie wniosków prawnych była treść umowy przy uwzględnieniu nieważności niektórych postanowień z uwagi na ich abuzywny charakter i w tym kontekście wysokość należnego powodowi roszczenia.
Sąd Apelacyjny uznał za konieczne poczynienie tego zastrzeżenia dla usunięcia ewentualnych wątpliwości w przyszłości co do podstawy sporu i przedmiotu rozstrzygnięcia, a to w związku z treścią art. 366 k.c. "

cały wyrok:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...PT6cqbZPqs

Wydrukuj tę wiadomość

  Getin bank - umowa nieważna
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

Zgodnie z art.385 1§1 kc postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny.

Unormowania zawarte w art. 385 ( 1) -385 ( 3 ) kc mają charakter szczególny w stosunku do tych przepisów, które ograniczają zakres swobody umów ze względu na zasady współżycia społecznego. Wskazuje na to przede wszystkim odwołanie się do tożsamego w istocie pojęcia dobrych obyczajów. Najważniejsze jest jednak to, iż uzasadnieniem dla ich wprowadzenia ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny był zamiar zapewnienia konsumentom bardziej skutecznej ochrony w stosunkach umownych z profesjonalistami, a przede wszystkim zaś potrzeba uwzględnienia w polskim prawie postanowień dyrektywy nr 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich1. Regulacja zawarta w art.385 ( 1) - 385 ( 3) kc stanowi zatem wyraz implementacji w prawie polskim przez ustawodawcę prawa unijnego w postaci powyższej dyrektywy, co rodzi określone konsekwencje dla ich wykładni. Przede wszystkim musi ona prowadzić do takich rezultatów, która pozwoli urzeczywistnić cele dyrektywy. Sądy krajowe, stosując prawo wewnętrzne, zobowiązane są tak dalece, jak jest to możliwe, by dokonywać jego wykładni w świetle brzmienia i celu rozpatrywanej dyrektywy, tak by osiągnąć przewidziany w niej rezultat, a zatem zastosować się do art.288 akapit trzeci Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej2. Ten obowiązek dokonywania wykładni prawa krajowego zgodnej z prawem Unii jest w istocie nierozerwalnie związany z systemem Traktatu, gdyż zezwala sądom krajowym na zapewnienie, w ramach ich właściwości, pełnej skuteczności prawa Unii przy rozpoznawaniu zawisłych przed nimi sporów.

całość wyroku:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...-08-13_001

Wydrukuj tę wiadomość

  Raiffeisen prawomocny wyrok odfrankowienie kredytu indeksowanego
Napisane przez: Wyrokisadowe - 8 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

Sąd oddalił apelację banku więc mamy wyrok prawomocny przeciwko Raiffeisen

https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...jrqX4H10SQ

Wydrukuj tę wiadomość

  Getin Bank odfrankowiona umowa kredytowa
Napisane przez: Wyrokisadowe - 9 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

"Podkreślić należy, że stosownie do art. 385 2 k.c. oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Ponadto zgodnie z brzmieniem art. 4 dyrektywy, nadanym sprostowaniem z 13 października 2016 r. (Dz. Urz. UE. L z 2016 r. Nr 276, poz. 17), nieuczciwy charakter warunków umowy jest określany z uwzględnieniem rodzaju towarów lub usług, których umowa dotyczy i z odniesieniem,
w momencie zawarcia umowy, do wszelkich okoliczności związanych z zawarciem umowy oraz do innych warunków tej umowy lub innej umowy, od której ta jest zależna. W rezultacie przy dokonywaniu oceny niedozwolonego charakteru określonego postanowienia umownego, w tym także oceny indywidualnej, nie ma żadnego znaczenia, w jaki sposób umowa była wykonywana przez strony. W szczególności nie ma znaczenia, czy przedsiębiorca rzeczywiście korzystał z możliwości, jakie wynikają dla niego z określonego brzmienia postanowień umownych. Istotne jest jedynie, że nie było żadnych przeszkód, aby z takich uprawnień, mogących naruszać interesy konsumenta, skorzystał. Postanowienie umowne ma niedozwolony charakter nie dlatego, że jest w niewłaściwy sposób wykorzystywane przez przedsiębiorcę – tym bardziej, że jest to okoliczność, która w toku wykonywania umowy może się zmieniać. To samo postanowienie nie może być abuzywne bądź tracić taki charakter jedynie w wyniku przyjęcia przez jedną ze stron umowy określonego sposobu jej wykonania, korzystania bądź niekorzystania z wynikających z niego uprawnień. Postanowienie jest niedozwolone, jeśli daje kontrahentowi konsumenta możliwość działania w sposób rażąco naruszający interesy konsumenta.


Dlatego też nie miało żadnego znaczenia dla stwierdzenia niedozwolonego charakteru określonych postanowień umownych to, w jaki sposób pozwany bank rzeczywiście ustalał kurs waluty, do której kredyt był indeksowany. Nie ma też znaczenia w jaki sposób bank finansował udzielanie kredytów indeksowanych, gdyż również to stanowi okoliczność leżącą poza łączącym strony stosunkiem prawnym a równocześnie związaną z wykonywaniem umowy, a nie chwilą jej zawarcia."

treść wyroku:
https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3..._-pHtCQVLg

Wydrukuj tę wiadomość

  Deutsche Bank - umowa nieważna Kredyt denominowany
Napisane przez: Wyrokisadowe - 9 godzin(y) temu - Forum: Kredyty we frankach - Brak odpowiedzi

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, wyrok z dnia 12 października 2018 r., sygn. akt VI C 2137/17.
,,1. główną przyczyną uwzględnienia powództwa było uznanie bezwzględnej nieważności całości umowy [art. 58 § 1 k.c.] w związku z naruszeniem art. 69 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Powyższe przepisy prawa nakładają na bank obowiązek oddania do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych. Zatem jednym z elementów przedmiotowo istotnych umowy kredytu jest oddanie przez bank do dyspozycji kredytobiorców precyzyjnie określonej kwoty środków pieniężnych. To stanowisko dodatkowo potwierdza przepis art. 69 ust. 2 pkt 2 który wskazuje, że jednym z koniecznych elementów umowy o kredyt jest określenie kwoty i waluty kredytu."
,,Sąd może uznać nieważność całości lub części czynności prawnej na podstawie art. 58 § 1 albo 3 k.c., przyjmując jednocześnie, iż dane postanowienie jest klauzulą niedozwoloną (art. 385 1 § 1 i 2 k.c.). Skutkiem jest wówczas bezwzględna nieważność części czynności prawnej, a nie uznanie jej za niewiążącą konsumenta."
,,Sąd równolegle do rozważań już przedstawionych chce wskazać, że w umowie zawartej przez strony znajdują się zapisy stanowiące klauzule niedozwolone. Jest to kolejny argument przemawiający za stwierdzeniem nieważności [ewentualnie bezskuteczności] zawartej przez strony umowy o kredyt hipoteczny."
,,4. Nadto, ocena zapisów umowy pod kontem ich ewentualnej abuzywności dokonywana jest na datę podpisania umowy. Ostateczne stanowisko, potwierdzające ten pogląd prawny tut. Sądu, przedstawił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 czerwca 2018 roku [III CZP 29/17].
Zatem już w tym miejscu Sąd chce podkreślić, że ewentualne aneksowanie przez strony umowy, jak również następcze zmiany przepisów prawa pozostają bez znaczenia dla niniejszej sprawy. Tym samym, Sąd nie może również podzielić poglądu wyrażonego w orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2015 r. [IV CSK 362/14] w zakresie wpływu art. 4 tzw. Ustawy antyspreadowej na przedmiot niniejszego postępowania."
,,W ocenie pozwanego jest okolicznością istotną, że jak twierdzi kursy walut w tabeli kursowej były oparte na kursach rynkowych i zmieniały się zgodnie ze zmianami rynku. Niemniej, powyższe rozważania całkowicie mijają się z istotą sprawy i nie mają w tym postępowaniu żadnego znaczenia. Tok rozumowania pozwanego jest mniej więcej taki – nawet jeśli zapisy dot. tabel kursowych stanowią klauzule niedozwolone, to nie mogą zostać automatycznie usunięte z umowy. Najpierw powodowie powinni udowodnić, że kursy walut stosowane przez bank w tabeli kursowej nie były kursami rynkowymi [cokolwiek to określenie miałoby znaczyć]. Takie rozumowanie jest błędne i niezasadnie stara się obarczyć słabszą stronę stosunku zobowiązaniowego ciężarem dowodu okoliczności nieistotnej w sprawie. Jednocześnie powyższe usiłuje doprowadzić do odwrócenia uwagi Sądu i strony powodowej od okoliczności rzeczywiście istotnych w sprawie. Zgodnie z treścią Dyrektywy nr 93/13 oraz orzecznictwa (...) wydanego na podstawie tej dyrektywy, jeśli dane zapisy wzorca umowy stanowią klauzule niedozwolone, to automatycznie przestają istnieć w umowie od chwili jej podpisania. Sąd już o tym wspomniał powyżej kilkakrotnie. Zatem, nie istnieje żaden dodatkowy warunek który by uzależniał powyższy skutek np. od wykazania przez powodów że kursy walut stosowane przez bank były kursami rynkowymi czy też nie. Odmienne spostrzeżenie doprowadziłoby do niedopuszczalnej redukcji utrzymującej skuteczność niedozwolonego postanowienia umownego. Zresztą samo pojęcie kursu rynkowego jest tak ogólne i nieoczywiste, że w zasadzie strona powodowa nie mogłaby udowodnić skutecznie swojego stanowiska w sprawie. Ponadto, takie [korzystne dla banku] spojrzenie na sprawę powodowałoby złagodzenie przymusu jaki na przedsiębiorcę nakłada Dyrektywa Rady nr 93/13. Przymusem tym ma być tworzenie wzorców umowy z poszanowaniem zasady równorzędności stron umowy, z poszanowaniem dobrych obyczajów oraz słusznych interesów konsumenta."

tresc wyroku

https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/&#3...WzIJfEPuJI

Wydrukuj tę wiadomość